سوال: در هنگام تشهد نماز، وقتی به عبارت «أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا الله» می‌رسیم، چرا انگشت اشاره را بالا برده و دوباره پایین می‌آوریم؟

جواب:

حکمت بلند کردن انگشت اشاره در این موضع، اشاره‌ی عملی به مفهوم «توحید» (یگانگی خداوند) است. بدین معنا که: با گفتار خود شهادت به یگانگی خدا می‌دهیم. با انگشت اشاره نیز این حقیقت را به صورت عینی نشان می‌دهیم که خدایی جز الله نیست. بدین ترتیب، قول (گفتار) و فعل (عمل) با یکدیگر هماهنگ می‌شوند و توحید، هم بر زبان جاری و هم با رفتار تأکید می‌گردد.

دلیله:

في حجة الله البالغة: والسر في رفع الأصبع الإشارة إلى التوحيد، ليتعاضد القول والفعل، ويصير المعنى متمثلا متصورا.^([1])

---

([1]) حجة الله البالغة: (2/19)، مبحث: أذکارالصلاة وهیهاتها، ط: دار الجیل.

و الله اعلم بالصّواب

آدرس فتوا: https://hamadie.ir/fiqh/?p=4494
مدرسه دینی اصحاب الصفه زاهدان، دارالافتاء مجازی حمادیه، اهل سنت و جماعت بر اساس فقه حنفی
کپی و انتشار فتاوی با ذکر نام منبع «مدرسه دینی اصحاب الصفه زاهدان، دارالافتاء مجازی حمادیه» و آدرس فتوا مجاز می باشد و انتشار بدون ذکر منبع و آدرس شرعاً مجاز نمی باشد.