شخصی اراده سفر به شهری را دارد که دارای دو مسیر است، یکی از آن دو مسیر کمتر از مسافت شرعی سفر است و مسیر دیگر به اندازه‌ی مسافت شرعی سفر می‌باشد؛ شخص مسافر مسیری را که به اندازه مسافت شرعی سفر است را پیموده و به آن شهر می‌رسد؛ حال با تفصیل مذکور آن شخص مسافر است و باید نمازهایش را شکسته بخواند یا اینکه مقیم است و احکام اقامت بر وی مترتب می‌گردد؟

جواب:

شخص مذکور مسافر است و باید نمازهایش را قصر کند.

دلیله:

ـ في الخانیة: الرجل إذا قصد بلدة وإلی مقصده طریقان: إحداهما مسیرة ثلاثة أیام ولیالیها، والأخری دونها، فسلك طریق الأبعد، کان مسافرًا عندنا^([1]) اهـ.

---

([1]) فتاوی الخانیة: (104/1)، کتاب الصلاة، باب: صلاة المسافر. ط: دار الفکر.

و الله اعلم بالصّواب

آدرس فتوا: https://hamadie.ir/fiqh/?p=4079
مدرسه دینی اصحاب الصفه زاهدان، دارالافتاء مجازی حمادیه، اهل سنت و جماعت بر اساس فقه حنفی
کپی و انتشار فتاوی با ذکر نام منبع «مدرسه دینی اصحاب الصفه زاهدان، دارالافتاء مجازی حمادیه» و آدرس فتوا مجاز می باشد و انتشار بدون ذکر منبع و آدرس شرعاً مجاز نمی باشد.