آیا تکبیر گفتن برای استقبال از سخنران جایز است یا خیر؟

الجواب باسم ملهم الصواب

درباره تکبیر گفتن باید عرض شود که از عمل آنحضـرت^ واصحابش ثابت است که در مواردی مانند: شنیدن خبری خوش و دیدن منظره‌ای که مورد اعجاب و پسند بوده است تکبیر زمزمه کرده‌اند، چنانکه از مشهور ترین موارد، اسلام آوردن حضرت عمر«رضی الله عنه» می باشد، به گونه ای که آنحضرت«صلی الله علیه وسلم» از دیدن آن منظره و شنیدن خبر اسلام او به گونه‌ای تکبیر سر دادند که اهل خانه و در روایتی اهل مسجد و کسانیکه بیرون از خانه بودند نیز آنرا شنیدند، لذا تکبیر گفتن در این حالات را نیز می‌توان از جمله حالاتی برشمرد که برای اظهار سرور وخوشی دل، بلامانع است.

الدلائل: 

ـ فی الجامع الصحيح للسيرة النبوية:

قال عمر: يا رسول الله! جئتك لأُومن بالله وبرسوله، وبما جاء من عند الله!

قال: فكبّر رسول الله – صلی الله علیه وسلم – تكبيرةً، عَرَف أهل البيت من أصحاب رسول الله -صلی الله علیه وسلم- أن عمر قد أسلم!.^([1])

ـ وفی السيرة الحلبية:

وفى لفظ أنه صلى الله عليه وسلم قال ان جاء بخير قبلناه وان جاء بشر قتلناه وفى لفظ ان يرد بعمر خير يسلم وان يرد غير ذلك يكن قتله علينا هينا ثم قال رسول الله صلی الله علیه وسلم ائذن له فاذن له الرجل ونهض اليه رسول الله صلی الله علیه وسلم حتى لقيه فى صحن الدار فأخذ بحجزته وجذبه جذبة شديدة وقال ما جاء بك يا بان الخطاب فو الله ما أدرى أن تنتهى حتى ينزل الله بك قارعة وفى لفظ أخذ بمجامع ثوبه وحمائل سيفه وقال ما أنت منته ياعمر حتى ينزل الله بك من الخزى والنكال ما أنزل الله بالوليد بن المغيرة أى أحد المستهزئين به صلی الله علیه وسلم كما تقدم فقال يارسول الله جئت لأومن بالله ورسوله أشهد أنك رسول الله وفى رواية ( أشهد أن لا اله الا الله وحده لا شريك له وأشهد أن محمدا عبده ورسوله فكبر رسول الله صلی الله علیه وسلم تكبيره عرفت وفى رواية سمعها أهل المسجد.^([2])

---

([1]) الجامع الصحيح للسيرة النبوية/ج4/ص975/باب: اسلام عمر فاروق/ الناشر: مكتبة ابن كثير، الكويت الطبعة: الأولى.

([2]) السيرة الحلبية في سيرة الأمين المأمون/ج2/ص15/دار المعرفة.بیروت.

و الله اعلم بالصّواب

آدرس فتوا: https://hamadie.ir/fiqh/?p=3852
مدرسه دینی اصحاب الصفه زاهدان، دارالافتاء مجازی حمادیه، اهل سنت و جماعت بر اساس فقه حنفی
کپی و انتشار فتاوی با ذکر نام منبع «مدرسه دینی اصحاب الصفه زاهدان، دارالافتاء مجازی حمادیه» و آدرس فتوا مجاز می باشد و انتشار بدون ذکر منبع و آدرس شرعاً مجاز نمی باشد.