دارالافتاء مجازی حمادیه اهل سنت و جماعت – بر اساس فقه حنفی
الجواب باسم ملهم الصواب
تفاوت سگ شکاری تنها در شکار هویدا میشود و بس، یعنی اگر شکاری بکند آن شکار حلال بوده و حکم ذبح اضطراری بر آن صادر میشود، بر خلاف سگ معمولی که اگر شکاری بکند، شکارش حرام بوده و قابل خوردن نیست. اما در بحث آب دهان بین سگ شکاری و غیر آن هیچ گونه تفاوتی نیست، و بر هر دو حکم نجاست واقع میشود.
- گفتنی است ذبح اضطراری زمانی است که شکارچی پس از زخمی شدن شکار، فرصت کافی برای ذبح آن نداشته باشد، در غیر این صورت اگر فرصت ذبح داشته باشد و تاخیر کند، شکار حرام شده و خوردنش درست نیست.
الدلائل:
ـ فی صحيح مسلم:
عن عدي بن حاتم، قال: سألت رسول الله صلى الله عليه وسلم، قلت: إنا قوم نصيد بهذه الكلاب، فقال: «إذا أرسلت كلابك المعلمة، وذكرت اسم الله عليها، فكل مما أمسكن عليك، وإن قتلن، إلا أن يأكل الكلب، فإن أكل فلا تأكل، فإني أخاف أن يكون إنما أمسك على نفسه، وإن خالطها كلاب من غيرها، فلا تأكل»([1])
ـ وفي المحیط البرهانی:
وأما سؤر الكلب فنجاسته مذهبنا… وعندنا لحمه نجس فلعابه كذلك، فيكون سؤره نجساً. ([2])
([1]) صحيح مسلم/ص832/کتاب الصید والذبائح:باب الصید بالکلاب المعلمة/رقم:1929، الناشر: دارالآفاق العربية.
([2]) المحیط البرهاني/ج1/ص288/کتاب الطهارات/الفصل الرابع فی المیاه/لبنان: إدارة التراث الإسلامی.
و الله اعلم بالصّواب
آدرس فتوا:
https://hamadie.ir/fiqh/?p=2809
مدرسه دینی اصحاب الصفه زاهدان، دارالافتاء مجازی حمادیه، اهل سنت و جماعت بر اساس فقه حنفی
کپی و انتشار فتاوی با ذکر نام منبع «مدرسه دینی اصحاب الصفه زاهدان، دارالافتاء مجازی حمادیه» و آدرس فتوا مجاز می باشد و انتشار بدون ذکر منبع و آدرس شرعاً مجاز نمی باشد.